Aż trudno mi samej w to uwierzyć, ale pisanie idzie mi coraz lepiej, choć z niektórymi tematami mam jeszcze spore problemy. Na temat bukmacherstwa nie wiem właściwie nic, oprócz tego chyba, że równie łatwo można na tym stracić, jak i zyskać. U nas, w Barlinku w punkcie, gdzie przyjmowane są zakłady online sportowe, zawsze jest kolejka. Do dziś pamiętam historię sprzed paru lat, gdy mój kolega z lat szkolnych podszedł do okienka i postawił na raz trzy tysiące! Myślałam, że zemdleję. On w tych zakładach bukmacherskich obstawiał sport i wygrał wtedy dwanaście tysięcy, ale niedługo potem stracił cały swój majątek i teraz pracuje w Afryce budując statki, żeby pooddawać długi. Takie zdobywanie kasy do mnie nie przemawia, więc i pisać w sumie nie mam o czym. No chyba, że napiszę esej krytykujący bukmacherkę i tych, którzy ryzykują często dorobkiem całego życia dla emocji. Dorośli ludzie, którzy często naprawdę ciężko pracują, żeby do czegoś dojść, tacy którzy mają rodziny na utrzymaniu, a idą do budki z zakładami i stawiają na Legię, choć ryzyko, że przegrają wszystko jest ogromne. Kasyno to bzdura na kółkach. Ja swoje pieniądze szanuję i jedyne ryzyko, jakie się z nimi wiąże jest takie, że za dużo wydam na kosmetyczkę…