Czym jest psychoterapia systemowa?
Psychoterapia systemowa zakłada, że problemy pacjenta są zakorzenione w środowisku, w którym on przebywa. Do środowiska takiego zalicza się na ogół dom rodzinny jak i najbliższe jego otoczenie. Może to być na przykład miejsce pracy, bądź podwórko, w przypadku dzieci. Ważnym jest, że psychoterapeuta systemowy jako pacjenta traktuje nie jedną konkretną osobę, która się do niego zgłasza z zaburzeniami, ale całą rodzinę, bądź cały system danego społeczeństwa. Psychoterapeuta rozpoczyna pracę od wyszukania mechanizmu sprzężeń zwrotnych, które zachodzą w danym społeczeństwie. Następnie bada on, jak poszczególne zachowania wpływają na siebie nawzajem. Dzięki wnikliwej obserwacji może on odnaleźć te wzory zachowania, bądź komunikowania się w danym systemie, które są patogenne. W następnej kolejności psychoterapia koryguje zachowania, ucząc jednocześnie wszystkich członków danej grupy społecznej nowych reguł zachowania. Przykładowymi przyczynami zaburzeń danej grupy mogą być nieodpowiednie sposoby komunikowania się, polegające na poniżaniu rozmówcy, bądź brak jednego członka rodziny, którego funkcje przejmuje inny, nie koniecznie kompetentny.
Podobne: Psychoterapia dziecka